Helaas hebben Aytekin en ik in onderling overleg besloten om niet verder deel te nemen aan de Laplandadventure Tour. We gaan op de website geen verklaringen geven maar willen degene die de reden graag vanaf morgenavond uitleg geven waarom. Rest mij niets jullie verder te bedanken voor alle steun, mail, sms, telefoontjes en wat niet al. Dat heeft ons zeker goed gedaan. Dank jullie wel en hopelijk kunnen we dit volgend jaar weer doen.
Marcel
De avondetappe was goed, we waren snel aan het zoeken hoe we het ons met navigeren makkelijk konden maken. En dat is gelukt. Dankzij de geringe kennis van Autoroute van mij konden we al snel de te rijden route helemaal in het systeem zetten, daarna was het volgen van de route een peulenschilletje. We konden ons daarna richten op muziek, zeveren in de auto en de omgeving. Dat waren weer 140 km. Vanavond krijgen we te horen wat het programma is voor morgen. We zijn weer benieuwd.
Marcel
Vandaag stond in het teken van contrasten, zijn we in Lapland (bijna dan) gaat het dooien. Beginnen we de dag met vissen, eindigen we hem met het rijden over een bevroren meer. Maar vandaag was vooral relaxed. We zijn naar Kenneth gereden, de kok van ons verblijf, en hij nam ons mee naar een meer dat hij gedurende het gehele jaar mag gebruiken. Zomers en ‘s winters. Hij heeft ons uitgelegd hoe we het beste vissen konden vangen. Met een grote paalboor zelf eerst een gat in het uit lagen bestaande is boren, hengel klaarmaken, aas eraan en dan binnenhalen die handel!!! Alles was gelukt, behalve het binnenhalen van de handel, niemand heeft iets gevangen. Wel lafjes een beet maar daar moesten we dan op teren. Gelukkig was Kenneth tijdens onze viservaringen bezig met het maken van de Zweedse CalorieBommen. Heerlijke pannenkoeken met Spek. 2 van deze pannenkoeken daar kun je een maand op teren volgens mij, wel lekker overigens. Nadat we klaar waren met vissen zijn we naar een bevroren meer gereden waar we met de auto’s op mochten rijden. Bijna alle auto’s zijn voorzien van electronica die niet uitgeschakeld kon worden, dus naar een paar ronden rijden met de eigen auto’s zijn we overgestapt in een Subaru ergens uit de middeleeuwen. Maar dit was wel heel erg leuk om mee te rijden.
Vanavond nog een korte maar heftige etappe, tijdens deze rit moeten we niet alleen naar een eindbestemming rijden maar moeten we ook goed navigeren.
Als ik vanavond nog fut en zin heb om iets op de site te zetten zien jullie deze vanavond wel.
Groeten
Marcel en Aytekin
Vandaag gaan we na een hele goede nachtrust…..Vissen, jawel. In Nederland geef ik altijd af op de mensen die aan de kant van het water zitten. Maar hier gaan we het anders doen. We moeten hier met een grote boor een gat boren in het ijs en dan met een enorme werphengel, ong 25 cm groot, de lijn in het water laten zakken, en dan maar wachten en hopen. ‘s Middags worden we weer losgelaten met de auto’s op een afgesloten meer en dan mogen we daar vrij rondjes rijden. En dan vanavond nog een avondetappe, daar moeten we echt coördineren en niet alleen naar een eindpunt rijden. Daarna waarschijnlijk weer een paar bruine lokale slaappullen, slapen en dan morgen naar boven de poolcirkel. De foto’s worden later, als ze gemaakt zijn, weer op de site geplaatst. Oh Wim, hartstikke leuk dat je ons zo volgt en reageert, ik moet zeggen dat Louis zijn stinkende best doet om het ons naar de zin te maken. En het lukt hem met alle gemak!! Dat kan haast ook niet anders met zo’n geweldige entourage hier.
Marcel
Vandaag hebben we een gemotoriseerde dag gehad. vanmorgen om 10.00 zijn we op de snowscooter gestapt en hebben we dik 4 uur gereden. De tocht duurde wel veel langer omdat er onderweg een deelnemer een boom echt niet meer kon ontwijken. Resultaat, kapotte boom, snowscooter fikse schade en waarschijnlijk een kapotte knie. Met vereende krachten, dat klinkt ouderwets!!, hebben we de snowscooter en berijder terug naar het hotel gebracht. De groep werd zoals gebruikelijk onderverdeeld in 2 groepen, een snelle en een langzamere groep. Ik werd gevraagd om als gids voor de langzamere groep te acteren omdat de gids helaas niet aanwezig kon zijn. Halverwege de tocht kwamen we de snellere deelnemers weer tegen en zijn we nog een stuk doorgereden. We hadden op een plek afgesproken waar we uit de wind diep in de sneeuw, kleine meter graven, een vuurtje konden maken waar we de meegenomen worstjes en lekkere ham konden braden. Ook de koffie werd op ons gemaakte vuurtje klaar gemaakt. De lokale broodjes en koffie smaakten heerlijk. Na de lucht ben ik met de snellere groep meegegaan. Heel gaaf om met 115 op de bevroren meren helemaal los te gaan. Tuurlijk zat er weer een race smaakje aan het verhaal met Jos en Carlo die in dezelfde groep zaten, we willen natuurlijk niet onder doen voor elkaar. In een veradelijke bocht naar links met vrije val van meter greep iemand per ongeluk de gashendel vast. Gevolg is dat de snowscooter vol tegen een boom ging en hij lichtelijk gelanceerd werd. Nadat Jos met Louis de snowscooter naar het hotel hebben gesleept konden we verder. We moesten alleen de scooter van Louis nog halen en dat wilde ik wel doen. Stom van me dat ik niet naar de benzinemeter heb gekeken, want net begonnen aan de terugweg was mijn benzine op. Weer een snowscooter opgeroepen om met een kannetje benzine mij te komen halen. Na deze spannende verhalen zijn we naar een bevroren meer gegaan en hebben we met kleine autotjes met spikes over het ijs gereden en later nog met quads met spikes. Wat mij betreft een leuke afsluiting van de dag. Nu heerlijk met alle teams een lekker biertje drinken en dan aan tafel.
De foto’s worden nu in de galerie geplaatst.
Wat morgen gaat gebeuren weten we nog niet, dat horen we tijdens het eten.
Fijne avond
